EEN OPLEIDING
Kom op, dames.
Iemand?
Nog iemand anders?
Jenny. Weer.
Is het omdat Mr. Rochester blind is?
Ja, Jenny.
Ik moet morgen een opstel inleveren.
Juist.
Dus het enige wat ik door het plafond van jou wil horen...
is het geluid van vallende zweetdruppels op je boeken.
Cello? - Nee, geen cello.
Cello was toch mijn 'interesse of hobby'?
Maar dat is het ook.
Dus toen ze je voegen in Oxford,
'Wat is je interesse of hobby?',
kon je 'cello' zeggen zonder te liegen.
Voor een hobby hoef je niet te oefenen.
Een hobby is een hobby.
Dus ik hoef niet meer naar het jeugdorkest?
Nee.
Nee, da's goed.
je wilt meedoen. - Ja.
Maar ik doe mee.
Dus ik kan is ermee stoppen.
Nee.
Nee, dat bewijst het tegenovergestelde, snap je?
Bewijst dat je een rebel bent.
Dat wil Oxford niet.
Nee, ze willen geen nadenkende mensen.
Natuurlijk niet.
Jenny.
Moet ik een pak aan?
Doe maar.
Om mijn vader te overtuigen dat je ' gewoon' bent,
geen aso of zo.
Jee.
Ik moet gaan. ' t Begint zo te gieten.
Ja, goed... - Tot bij je thuis.
Tot ziens dan. - Dag.
Sorry. - Sorry.
Dag, schatje.
Kom op. Kom op.
Hou op, nu. Hou op.
Moet je zien wat je gedaan hebt.
Die aardige meneer wacht voor ons. - Hij viel af.
Hallo.
Als je verstandig bent, lift je niet mee met een vreemde.
Maar ik hou van muziek en zit in over je cello. Dus...
ik stel voor dat je 't in de auto legt en naast mij meeloopt.
Hoe weet ik dat je er niet mee wegrijdt?
En gelijk heb je.
Hoeveel kost een nieuwe cello?
Tien? Vijftien ponden? Geen idee.
Laten we zeggen... vijftien.
Nee? Ook goed.
Jij mag het zeggen.
Dit ook.
Ik ben David.
Jenny. - Heel goed.
Hoe ging het concert?
't Was een oefening. 't Concert is donderdag.
Wat spelen jullie? - Elgar.
Jammer dat hij meestal in Worcester verbleef, toch?
Worcester is te dicht bij Birmingham. En dat hoor je in de muziek.
Er zit een vreselijk dialect in als je goed luistert.
Maar dan, Elgar en Joden is geen goede combinatie.
Ik ben geen Jood.
Nee, maar ik wel. - O.
'k Betichtte je nergens van.
Mag ik meerijden met mijn cello?
Welkom aan boord.
Ik heb nog nooit een auto als deze gezien.
Nogal sjiek.
Er zijn niet veel van.
Waarheen, mevrouw?
Volgende afslag, om de hoek.
Sorry. - 'k Vind er wel wat op.
Ik neem aan dat cellisten veel concerten bezoeken?
Wij gaan nooit.
Daar geloven wij niet in. - Maar ze bestaan.
Dat zeggen mensen.
Sigaretje? - Beter van niet.
'k Ben bijna thuis.
Waarom geloven we er niet in?
Hij zegt dat het geen zin heeft.
Je vader, dus? - Ja, dus.
Ze zijn voor het plezier.
Behalve schoolconcerten waar niets aan is,
daar gaan we dus heen.
Ze helpen je dus niet echt.
Daarom zijn het fijne ouders.
Maar jouw beurt komt nog wel.
Weet ik. 't Komt.
Als ik naar de universiteit ga,
zal ik lezen wat ik wil...
en luisteren naar wat ik wil.
Ik zal schilderijen gaan bekijken en Franse films gaan zien...
en 'k zal praten met mensen die veel weten over veel dingen.
Goed zo. - Ja.
Welke universiteit? - Oxford. Als ik geluk heb.
Heb jij ergens gestudeerd?
Ik studeerde aan 'De Universiteit van het Leven'.
Het diploma is waardeloos.
Bedankt voor het thuisbrengen.
Gaat het? - Ja, prima.
Dank je. - Een genoegen.
< Sous le ciel de Paris, gezongen door Juliette Greco >
Ik wil geen Franse liedjes horen.
Dat stond niet op je rooster toen ik laatst keek.
Stukje cake? O, dank u.
Waar ga jij je inschrijven, Graham?
Weet ik nog niet.
Wanneer zul je 't weten?
Je moet er geen gras over laten groeien, jonge man.
Ik dacht een jaar vrij te nemen. - Waarom?
Weet ik nog niet.
Misschien wat reizen, ja, zoiets.
Reizen?
Wat ben je, een nozem?
Je weet dat zijn naar Oxford gaat, toch?
Als we haar Latijn bij kunnen spijkeren.
Dus, terwijl ze Engels studeert aan Oxford...
ben jij de wandelende jood.
Mr. Mellor, ik ben geen nozem.
Ik... Ik ben een eh... serieuze man. Jong.
Nee... ja.
Een jonge man serieus... man.
't Is voor mij. - Van wie?
Jee. Hem. - Wat is dit?
Jack, ik denk dat een knul Jenny bloemen stuurde.
Een knul? Wat voor knul? - Hij wenst me geluk voor vanavond.
Is dat alles wat hij wenst?
Hoe kwam hij aan het geld?
Verdiend, neem ik aan. - Verdiend? Waarom is hij niet op school?
Weet niet. Kunnen we gaan?
Anders zijn die goede wensen er voor verantwoordelijk...
dat ik een concert mis.
Dat zou ironisch zijn, niet waar?
Ik vind het maar niks. - Staat genoteerd.
Jenny? - Genoteerd.
Er staat hier een dure wens. Ik bedoel...
Dat is nogal wat voor een schoolmeisje, toch?
We kunnen het hier niet laten.
Ik zou inbreken in een huis met bloemen op de stoep.
Ze denken dan we van goud zijn.
Dank je, Marjorie.
Camus wil niet dat je van hem houdt.
Gevoel is burgerlijk.
Betrokken zijn is burgerlijk.
Hij vermoord iemand en voelt niets.
Z'n moeder gaat dood en hij voelt niets.
Ik zou niets voelen als mijn moeder doodging.
Ben ik daardoor een existentialist?
Nee. Gewoon een rund.
Een rund.
Dus...
na de universiteit...
word ik Frans.
En ga ik naar Parijs
en ga ik roken, zwart dragen en naar Jacques Brel luisteren.
En zal niet praten, ooit.
Hoe vervelend. - Wat?
Wacht op me.
Hallo?
Hallo.
Dank je.
Hoe ging het?
Goed. Denk ik.
Ik ben tenminste niet afgegaan.
Er niemand werd later uit het orkest gegooid.
Kenteken van een cultureel hoogtepunt.
'k Ben blij dat ik je zie. Wat doe je vrijdag?
Naar schoolgaan. - 'k Bedoel 's avonds.
Natuurlijk. Niets.
Ik ga wat van Ravel beluisteren in St. John's Smith Square.
Mijn vrienden Danny en Helen komen ook, zodat het niet eh...
Laten we zo afspreken, ik kom je ophalen...
en als je moeder en vader het afkeuren,
geef ik jou de kaartjes en kun jij met één van hen gaan. Ja?
Dank je. En ik wil met jou gaan.
Zeven uur?
Oké, goed.
En na afloop ergens iets eten.
Eten? - Ja, als je wilt.
Waarschijnlijk heb ik bij die tijd al gegeten.
Als je graag uit eten gaat, dan kun je op vrijdag...
misschien... niet eten?
Ja, natuurlijk.
Een hapje eten? - Ooit van gehoord?
Natuurlijk wel. Maar nooit gegeten.
Je moet ons alles vertellen.
Anders is 't niet eerlijk.
Ik sta het niet toe. - Goed dan.
Hij vindt het prima als u met mij gaat.
Juist. Doe ik dus.
Ook goed. - Waar is het?
St. John's Smith Square. - Waar is dat?
Weet ik niet, maar 't moet te vinden zijn.
't Is in Westminster. Naast de Abdij.
Hoe weet jij dat?
Vóór we trouwden, leefde ik al.
Dat stopte toen abrupt. - Daar gaan we weet.
Waar naartoe? - Bij de Westminster Abdij.
Veel te ver voor mij.
Het probleem is, dat St. John's Smith Square daar is.
Er moet iets dichterbij zijn. Waar is de krant?
Ze wil echte muzikanten horen. Geen broddelaars. Ik ga wel mee.
En hoe wil je er komen? Met een helikopter?
Dat is 'm. - O, verdomme.
Jack.
Zeg, David is een jood. Een wandelende jood.
Dus let op uw woorden.
Wat bedoeld ze daarmee?
'k Heb nooit zoiets gezegd. 't Is maar een uitdrukking.
'k Heb niks tegen joden...
Fijn dat te horen. Hallo.
Nee, bedoelde dat niet... tegen u...
Nee, natuurlijk bedoelde ik dat... - Pa.
Nee, 't is dat... sorry, 't is gewoon dat...
u bent niet het soort persoon waar ik iets tegen heb...
Dat ben ik niet, want...
ik ben niet het van het soort die tegen...
mensen is.
Ik ben Jack en dit is mijn vrouw, Marjorie.
Je hebt me niet verteld dat je een zus hebt, Jenny.
Kom verder.
Je bent een geluksvogel, Jack.
Ja, dacht van wel.
Gezellig hier. - Dank je.
Sorry, David. Wil je iets drinken?
Normaliter graag, Jack. Maar we zijn aan de late kant.
Als Jenny klaar is, kunnen we beter gaan.
In feite, David, Pa wil je iets vertellen.
Nee, niet echt.
Het... was meer een vraag. Ter oriëntatie.
Hoe kun je het best van hier naar St. John's Smith square komen?
Vrij rechttoe rechtaan.
Neem de A4 tot Hammersmith rij door Kensington en je bent er.
Zo eenvoudig? - Zo eenvoudig.
Zal ik kaartjes reserveren voor ons? - Nee.
Maar... ze moet om 10 uur terugzijn, David.
Ik hoopte dat ze na afloop met mij mee kon...
voor een hapje eten bij mijn tante Helen.
O, eh...
Nee. Meestal ligt ze dan al in bed.
Wat als ik beloof haar om 23.30 thuis te bezorgen?
Och, 't is vrijdagavond.
En je moet helemaal naar het West Einde...
Dank je, Jack. Ik stel het op prijs.
Kom je?
Tot ziens. - Tot ziens.
Veel plezier.
Hallo. Hallo. Zijn we laat?
Nee. Ik dacht al dat we het begin zouden missen...
dan zou het geen zin meer hebben...
en zouden we kunnen gaan dansen of zoiets.
Helen zat toch al niet te popelen.
Jenny, dit zijn mijn vrienden Helen en Danny.
Zullen we?
Goed.
Geeft niet. Aardig, hè? - Heel mooi.
Waar komt het vandaan? - O, ergens in Chelsea.
Dat van jou is...
prima voor dit soort concert, toch?
Dank je.
We kunnen wel eens samen gaan winkelen, als je wil.
Dat zou leuk zijn.
Maar Chelsea... Cést beaucoup trop cher pour moi.
Wat?
Ik zei... te duur voor mij. - Dat zei je niet.
Je zei iets heel anders.
Nee... ik sprak Frans.
Frans? Waarom?
Weet ik niet.
Chelsea is voor mij ook echt te duur.
Maar daar hoeven wij niet over in te zitten.
Als je iets uit Chelsea wilt, moet je David vragen mee te gaan.
Waarom zou David met mij willen winkelen?
Ik heb gereserveerd in Juliette.
Om de stemming weg te werken? - Dat hoop ik.
't Is alsof ik naar mijn eigen begrafenis ga...
wanneer ik naar klassieke muziek luister.
Het was toch klassiek? - Heel klassiek.
Klassiek als 't maar kan. - Juliette's dus.
Een ramp als we de avond zouden eindigen met morbide gedachten.
Een bijzondere vrouw daar, zoals ook jij bent, Helen.
Wat denk je van 'Chante Francoise Sagan'? Ooit gehoord?
Schitterend. - 'k Heb alleen...
Ik denk dat het gewoon 'Juliette Greco' heet.
Die met de ogen op de hoes.
Ik had gespaard en mijn leraar Franse conversatie...
bracht het mee na Kerst.
Je hebt een leraar Franse conversatie?
Ja. - Daarom spreek je opeens Frans...
zonder aanleiding?
Heb haar nooit horen zingen?
Ze's geweldig. Je moet haar in Parijs zien, niet hier.
David neemt je wel mee.
Graag zelfs. Je zou je er thuis voelen.
Altijd beter dan hier.
Wat fijn een jongere te vinden die dingen wil weten.
Er is zoveel dat ik je wil laten zien.
Kun jij vrijdag mee naar die locatie in Pembroke Villas, Danny?
Sorry, nee.
Christie veilt een Burne-Jones op vrijdag.
Die moet ik beslist hebben.
Wil je een Burne-Jones kopen?
Een echte?
De Pre-Rafaëlieten gaan het helemaal maken.
'k Ben weg van de Pre-Rafaëlieten.
Echt waar? - Ja, natuurlijk.
Rossetti en Burne-Jones in ieder geval. Niet Holman Hunt. Te opgesmukt.
O, absoluut.
Zullen we met z'n vieren gaan?
De veiling? Goh, wat spannend.
Volgende week vrijdagmorgen.
Vrijdag, o.
Bezet?
Ja. - Tant pis.
Quelle domage. Pas de problème.
Weet je zeker dat je bezet bent? - Nee.
Kan er vast iets aan doen.
Dat zou fijn zijn.
¶ Ik ben volledig in de ban van jou.¶
¶ Als dit liefde is, is het alles wat ik er van hoopte.
¶ Wanneer we kussen, is het alsof onze lippen overeen komen...¶
dat dit de bedoeling is.
¶ Wanneer we elkaar aanraken...¶
Wat doe je?
Ik kan die ovenschotel niet schoon krijgen.
't Is overal vastgekoekt...
't Is bijna half twaalf.
Ik weet hoe laat het is.
Leuke avond?
De mooiste van mijn leven.
Welterusten, mam.
Ik denk aan twee violen, één cello,
twee altviolen, een harp.
Ik wil niet over Ravel horen.
Ik wil de rest van het programma weten.
Niet wat je denkt. Hij gedroeg zich als een heer.
Hij wil me overal naar toe nemen en alles laten zien.
Alles? - Meervoud? Mijn God.
Ik wist dat 'Jane Eyre' jullie in de greep zou krijgen.
Ik neem aan daar zo opgewonden over doen.
Natuurlijk.
'Jane Eyre' en Jenny's nieuwe vriend. - Hij's niet mijn 'nieuwe vriend'.
O, sorry. Haar nieuwe man, moet ik zeggen.
Hij heeft een sportwagen, Ms. Stubbs. - Kastanjebruin.
Een Mr. Rochester type dus?
Volgens mij is hij zo blind als Mr. Rochester.
Jullie hebben waarschijnlijk niet gemerkt dat ik niet zozeer...
over Jenny's liefdesleven wil praten dan wel over 'Jane Eyre'.
En het is duidelijk...
dat jullie al te veel over het eerste weten...
en vrijwel niets over het laatste.
Tot mijn spijt constateer ik dat Jenny expert is in beide onderwerpen.
Uitstekend als gebruikelijk, Jenny.
Hallo. - Hallo.
Is dit het laatste bod?
Verkocht voor 60 guineas.
Hallo. - Jullie zijn laat.
We gaan nu naar kavel 41.
'The Tree of Forgiveness' door Sir Edward Burne-Jones.
Een zeldzame kans om een toonaangevend Pre-Rafaëlitisch werk te kopen.
Wie begint er met 100 guineas? - Die bedoelde jullie?
Ja, dat is 'm.
Vijftig guineas?
Twintig guineas?
Dank u.
Veertig?
Dank u.
Hoor ik zestig?
Tachtig guineas.
Dank u, sir.
Nog een. Honderd guineas?
Honderdtwintig?
Nog een bod?
Jouw beurt.
Wat? - Nog een bod?
Meer bieders? - Snel.
Honderdtwintig guineas van een nieuwe bevlogen bieder.
Honderveertig, mevrouw? Dank u.
Honderdzestig.
Honderdtachtig. Dank u.
Tweehonderd guineas?
Tweehondertwintig?
Nog een bod, mevrouw?
Verkocht voor tweehonderd guineas. Dank u.
Uw naam, alstublieft?
Mellor.
We gaan nu naar kavel 42.
Dank u wel.
Zonder jou had ik het niet kunnen kopen.
Een paar jaar geleden kon je er een kopen voor £50.
Niemand was geïnteresseerd. - Ik zou het geweest zijn.
Zo als je ziet, hou ik van spullen.
Nee, maar. Een Lockey-Hill.
Haast niemand die hier komt kan dat zeggen.
Ik zeker niet. - O, hij's prachtig.
Speel jij? - Ooit wel.
Ik zwoor dat op een dag ik zo een zou bezitten.
En nu ik er een heb, doe ik er niets mee.
't Is eigenlijk vulgair om er alleen maar naar te kijken.
Geef het dan aan Jenny. - Hè?
Dat zou nog meer vulgair zijn. Speel wat voor ons, Jenny.
Later, wanneer ik goed genoeg ben.
Ze is al goed genoeg. - David, je hebt me nooit horen spelen.
Ik kan je in Oxford beluisteren wanneer het zover is.
Dan kunnen we allemaal gaan voor een weekend.
Strooien hoeden,
punteren, uitgebreide thee, anti... - Boten?
quariaten.
Beetje zaken doen, zo mogelijk.
Volgende week dan maar?
Ja.
Daar krijg ik geen toestemming voor.
Ik praat wel met hen.
Mijn vader vragen of je mij een weekend mee mag nemen?
Hij laat je arresteren. - Dat zien we wel.
Lukt je nooit. - Hoeveel?
'k Zou maar op je hoede zijn, Jenny.
Je weet niet met wie je handelt.
Een halve crown.
Afgesproken.
Waar ken je Danny van?
Och... we bleven elkaar tegenkomen...
en werden vrienden...
en soms doen zaken samen, wanneer het uitkomt.
Wat voor zaken?
Huizen. Een beetje kunsthandel.
Beetje kopen en verkopen. Ditjes en datjes.
Ben zo terug. - Oké.
Mr. Goldman, leuk u weer te zien.
Mevrouw. Goed.
Goed, ik heb deze. En eh... - Zet me neer.
Goed. Loop maar.
Sorry, hoor.
Hoe ken je deze negers? - 't Zijn klanten.
Klanten?
Zwarten moeten ergens wonen.
Er zijn geen of weinig zwarte verhuurders, toch?
De resultaten voor de Vergilius vertaling
Ik begin onderaan.
Patricia.
Absent.
Margaret.
48%.
Jenny.
52%.
Dat is nauwelijks voldoende.
Niet goed genoeg voor toelating tot Oxford.
't Is haar Latijn, niet waar?
Iedereen doet toch z'n best, Jack.
Maar wat als iedereens beste niet genoeg is? Wat dan?
Misschien hebben we ons geld verspild.
Dat meen je niet.
Wat heb je trouwens aan een diploma talen?
En als ze zich drie jaar toelegt op die stomme cello...
en Frans praat met een stel... nozems...
dan gooi ik paarlen voor de zwijnen.
Als ze nou iemand ontmoet...
Dat kan ze morgenavond al organiseren.
Dus daarom moet ik naar Oxford, ja dus?
Da's een duur alternatief.
Bijles geven, misschien?
Luistert niemand? Wat het mij gaat kosten?
Vijf shilling per uur, iets meer voor top student?
Vijf hiervoor, vijf daarvoor...
en voor je 't weet, zijn we door ons spaargeld heen.
Waar anders geven we spaargeld uit?
Waar anders geven wij 6 pence aan uit?
O, niks? Nee, niks. Dit is allemaal gratis.
Deze vaas... kost niks.
Was het ook. 't is een cadeau.
Deze stoel, de bank... kost niks.
We hoeven nergens voor te betalen.
Zie je, Jenny, dat is de leut.
Je hoeft nergens voor te betalen.
We hebben een Oxford boom in de tuin.
Wees er blij mee want die betaalt voor Oxford.
En er is een hele boomgaard van schoolbomen.
Dus die school kost niks.
En volgens mij is er ook een bijles boom.
Ik ga even kijken, oké? - Jack?
Laat maar, Marjorie. 'k Ben zo terug.
Ik denk dat er een hele kluit staat.
Rondom de zakgeldboom.
'k Ga alleen maar zien of ze er nog goed bijstaan.
O, misschien heb je geluk.
Misschien groeit er een man met diepe zakken daar.
God weet dat je er een nodig hebt.
Je kan altijd nog naar de secretaresse opleiding.
Dank je. - Leuk.
Nee toch. - Hallo.
Hallo... Graham.
'k Heb je eeuwen niet gezien.
't Ging ook helemaal verkeerd, hè? Het... bezoekje bij jou.
Was het vanwege dat vrije jaar? Want... - Nee.
Ik had het gewoon te druk...
met het halen van goede cijfers.
Ja, ze heeft geen tijd voor jongens.
Dag Graham. - Tot ziens.
Hij kan alle Goons nadoen. - Nee, mijn Eccles klopt niet.
Nee, hoor, hij's prima. - Nee.
Hallo?
O, Jenny,
David doet een fantastische Bluebottle.
Kwam je mijn ouders bezoeken?
Kun jij je dat niet voorstellen?
Waarom drinken jullie?
't Is geen Kerst.
Er is een heleboel dat je niet van ons weet.
Wij waren er al lang voor dat jij kwam. - Da's waar.
Ik ga alleen maar bij wat ik weet van de laatste 16 jaar.
'k Vraag me af wat je gemist hebt. Ik kan niks bedenken.
Ik moet nog heel wat Latijn vertalen.
Je hebt niet verteld dat David op Oxford zat.
Nee, dat klopt.
Weinig mee opgeschoten.
Is dat niet grappig? - Buitengewoon.
'k Vertelde Jack net dat ik er volgend weekend heenga.
Bij tijd en wijle bezoek ik mijn oude Engels professor.
Zoiets heb je nodig, Jenny. Iemand van binnenin.
't is niet altijd wat je weet, hè, David? - Maar al te waar.
Heb je Clive Lewis ooit ontmoet? Pa ontmoet nooit iemand.
Hij schreef een kinderboek...
'Het betoverde land achter de kleerkast'. Verkocht goed, geloof ik.
C.S. Lewis?
Gewoon een ouwe Middeleeuwse Litteratuur prof.
Maar ik leerde hem goed kennen.
Wij gingen... goed met elkaar om.
Jenny verslond zijn boeken.
Ik zou hem zo graag ontmoeten.
Sorry, maar begrijp ik je goed?
Zou Jenny mee willen dit weekend?
Niet dit weekend maar misschien een ander.
Jazeker.
Hoe vaak zie je hem?
Niet vaak. Om de paar jaar.
Misschien de volgende keer.
Ik veronderstel...
dat ze een nacht over moet blijven?
Na een zwaar Oxford diner rij ik liever niet naar huis.
Clive kan best een studentenkamer voor haar organiseren.
Dit moet ze eigenlijk wel meemaken.
Ze zal je toch niet tot last zijn, David?
Kom op.
Nog een paar dingen inpakken. Niet over in zitten.
Kom op.
Bijna klaar. Twee tellen.
Hoe kunnen ze nu bijna klaar zijn?
't Zou me niets verbazen als er straks drie uit komen.
Dat is de enige verklaring. Ze zijn bezig een vriend te maken.
Dames, we moeten gaan.
Kijk zelf eens. In de hoek. Open de deur.
Je mag het hebben, als je wilt.
Ik kan toch niet alles dragen.
Dank je.
Wat voor vannacht? We moeten een nachtjapon aan.
Zou David een kamer willen delen met jou?
Je hebt nog niet met hem geslapen?
Nee.
Wat goed van jou.
Echt? Meen je dat? - Ja.
Je bent nog maar 16. Je wilt toch niet zwanger worden?
Nee. Ik zou het niet laten gebeuren.
Ik wil wachten tot mijn 18e.
Op mijn verjaardag, hoop ik.
Met David?
Jee. 't Wordt David, dus.
Als dat is wat je wilt.
Ik heb wel een nachtpon voor je.
Ta-da.
Zullen we gaan?
Kunnen we er uit om rond te kijken?
Later, als we tijd hebben.
Hier drie jaar te moeten wonen. - O, nee.
Waarom zien studentes er zo raar uit?
Ze zijn vast niet zo begonnen, toch?
De meesten zijn niet lelijk geboren,
maar de meeste studentes kennelijk wel. Dus...
er moet hier iets zijn waardoor je...
dik, of gevlekt, of bijziend maakt.
Als je 't zo bekijkt,
is dat een wetenschappelijke analyse. Dat kun je niet tegenspreken.
'k Begrijp niet wat je hier zoekt.
Engels studeren.
Engels?
Wat? - Je spreekt toch al Engels?
Met Engels studeren, bedoel ik...
Hou maar op, Jenny. Verspil er geen woorden aan.
Morgen kunnen we de stad verkennen.
Zeker weten.
Misschien kunnen we hier zaken doen.
Al die oude vrouwen hier. - Oude vrouwen?
Het barst hier natuurlijk van de 'stats'. - Wat zijn 'stats'?
Jullie praten er altijd over.
't Is weinig interessant. - Jullie zijn geïnteresseerd.
Omdat wij ook niet zo interessant zijn.
Dat klopt. Dat zijn ze niet. - Da's waar.
Dus we hebben een nar hier om ons te redden.
Ja, om wat wijsheid en cultuur in ons te pompen.
Zing voor ons.
Alsjeblieft, vraag me dat niet.
Alsjeblieft, vraag ons niet naar ons werk.
Dus...
Welnu, is hij Clive of CS?
Ik dacht dat je hem verzonnen had?
Nee, wij...
Laat maar.
'Voor lieve Jenny.'
'Een genoegen jou te ontmoeten.'
'Kom gauw weer. Clive'
Vieze ouwe man.
Slechte meid.
Thuis hebben we dezelfde gordijnen.
Laten we 't niet over gordijnen hebben.
Wat ben je mooi.
David?
Iets wat je moet weten.
Ik ben maagd.
En dat wil ik blijven tot m'n 17e.
Da's goed.
Da's juist.
We kunnen toch nog romantisch doen?
Natuurlijk.
Als we maar niet... - Minnie.
Bedoel je mij?
Ja.
Je bent mijn Minnie Mouse.
En ik ben je bubbalub.
Oké... als je het wilt.
Minnie. - Ja, David?
Bubbalub.
Mag ik ze zien?
Even maar.
Alleen maar kijken?
Dank je.
Er staat hier ergens een huis te koop.
O, ja?
't Kan de moeite waard zijn.
Jenny?
Ga je niet mee? - Wij gaan niet mee.
Waar heb je 't over?
Waarom gaan jullie niet ergens een kop thee drinken?
Helen houdt je wel bezig.
Ik kan voor mezelf zorgen, dank u beleefd.
David? - Ik zeg het geen twee keer.
Ga maar terug.
Het duurt nooit lang. Wat ook maar.
Wat ook maar?
Soms vinden ze iets, soms niet.
En als ze iets vinden,
moeten we vaak snel weg.
Soms zijn ze heel ontdeugend.
Dank u. - Dag.
Tot ziens. - Vangen.
Voorzichtig. Voorzichtig.
Kom mee.
Helen. - Gooi de bal.
Goed.
Wat? - Je kunt daar blijven als je wil,
maar 'k zou het niet aanbevelen.
Sorry dat ik wat kortaf was, Jenny.
Zo doen we dat nu eenmaal.
Stom gedoe, eigenlijk.
Vergeet je koffertje niet.
Een drankje nog?
Ik niet.
Ga maar. Ik kom wel thuis.
't Is een oude kaart. Stijgende waarde.
De arme schat wist niet eens wat is was.
Zo jammer. Zoiets hoort niet zomaar...
aan een muur in... waar we waren.
Het hoort bij ons. Wij zullen er goed voor zorgen.
Wij hebben het bevrijd. - Bevrijd.
Of een ander woord.
Niet zo burgerlijk, Jenny. Dat past je niet.
Jij drinkt alles wat ik voor je zet in één...
en zet je glas hard neer en vraagt om meer.
Geweldig.
Wij zijn niet zo slim als jij, dus moeten we anders slim zijn.
Als we dat niet waren, hadden we geen plezier.
Wij moeten slim zijn met kaarten en... en...
Wil je weten wat 'stats' zijn?
Oude mensen die bang voor zwarten zijn.
We laten de zwarten komen en de oude dames vertrekken...
en voor weinig koop ik hun huizen. Dat doe ik.
Nu weet je het.
En...
als je 't niet bevalt,
begrijp ik het...
en kun je terug naar Twickenham,
naar de radio luisteren...
en je huiswerk Latijn maken.
Maar deze weekenden, de restaurants en de concerten...
komen niet uit de lucht vallen.
Dat zijn wij, Jenny.
Heerlijk.
Kom op, jullie twee. - Kom naar boven.
Jij mag m'n olijf hebben.
Kom op.
Jij moet zeker huiswerk doen.
Je hebt geen idee hoe saai alles was vóór jou.
Actie is karakter volgens mijn leraar Engels.
Dat betekent, denk ik, dat als we nooit iets deden,
we niemand zouden zijn.
'k Heb nooit iets gedaan vóór ik jou kende.
En soms denk ik dat niemand ooit iets gedaan heeft in dit stomme land,
behalve jij.
Oké. - Goed.
Tot ziens.
Welterusten.
Marjorie, kijk 'es.
'Clive'... wat een opsteker.
't Is er een, die David, hè?
Beter dan die jonge man die je toen meenam.
David is veel ouder dan Graham.
Ook al wordt Graham 200,
zul je hem nooit zien samen met fameuze schrijvers.
Hij heeft het niet.
Je weet nooit. Misschien wordt Graham ooit ook beroemd.
Worden is niet hetzelfde als kennen.
Dit bewijst dat je contacten hebt.
Een indrukwekkende man, jouw David.
Ik moet toegeven, het leven is fleuriger met hem.
Wat zijn dat nou weer?
Russische sigaretten.
Hoe kom je daaraan?
Waarschijnlijk gekocht in de Savoy, of Claridge...
of de opera of een nachtclub. Met Jenny weet je maar nooit.
Parijs. Niet te koop daar.
Nooit zelf gekocht? - Nee, nooit.
Stom rund.
'k Kan meer krijgen, als jullie willen?
Grapje? - Nee.
Je gaat met hem naar Parijs? - Ja.
Dit schooljaar? - Misschien.
Zeg.
Je bent a.s. donderdag toch jarig?
Misschien.
Mijn God, je verjaardag.
k Zou niet graag in je schoenen staan. Al die etentjes. Oei.
Jullie doen zo preuts over seks.
Je ouders laten je toch niet zomaar gaan?
We hebben ze nog niks verteld.
Maar David verzint wel wat, zoals gebruikelijk.
Ja, heb ik gemerkt.
Chanel parfum, Chanel parfum.
Chanel lippenstift, Chanel lippenstift.
De sigaretten die je rookte. Sobranie.
Tien pakjes per slof.
Hoe duur is Chanel parfum?
Ben jij degene die naar Parijs gaat of niet? Want...
Tina, bovenste knoop.
Jenny, de directrice wil met je praten.
De legende van Mr. Rochester gaat mogelijk verder dan je bedoelde.
Kom verder.
Ms. Mellor.
We zijn nogal opgewonden over je komende reisje naar Parijs.
En het gaat nogal ver.
Sommigen praten over niets anders.
Een oudere man, begrijp ik.
Een waarschuwing, Ms. Mellor.
Het is wellicht eerder voorgekomen dat een enkel meisje...
een belangrijk iets van zichzelf verloor,
misschien wel het belangrijkste, terwijl ze onder ons toezicht viel.
Als we vernemen dat ze het verloren heeft, dan...
moet de jonge dame natuurlijk...
haar studies elders voortzetten...
als ze haar A-status wil behouden.
Is dat duidelijk genoeg?
Mag ik gaan? - Als je wilt.
Wat doe je daar?
Waarschijnlijk de kaarsen op mijn taart aansteken.
Je bent 17 niet 250.
Bedankt voor de uitnodiging. - Marjorie's idee, niet het mijne.
Zelfs Jenny's niet. - Pa.
Uitblazen, vóór het huis in de fik vliegt.
Wacht. Oké, dan niet.
Bravo.
Iemand? - Ik, graag.
Schiet op. De cadeautjes.
Wat is dat?
Een nieuw woordenboek Latijn.
Dank je. Had ik nodig.
O, jee.
En nog één.
O, kijk eens aan.
Jenny, kijk eens. 't Is een bijzondere dag.
Zij's een bijzonder meisje. - Weet ik.
Hulp nodig?
Kun je niet aan tippen, hè, Graham?
En dit voor jou.
Dag, jongeman. - O, David...
David, een drankje? - Graag.
Ik kan beter gaan want...
ik heb nog een berg huiswerk, dus...
Dank u.
Dag. - Tot ziens.
Dag, Mr. Mellor. - Tot ziens, jongeman.
Dank u.
Leuk je te zien, Graham.
Dag, Jenny. - Dag, Graham.
Een opwarmertje? - Je kent mij al goed.
Mag ik al uitpakken? - Wacht op mij.
Vóór je begint, heb ik een verrassing.
Volgend weekend gaan we allemaal naar Café de Flore...
om Jenny's verjaardag te vieren.
Wat leuk.
Café de Flore is in Parijs.
Wat bedoel je, Parijs? - De stad, pa.
We hebben geen Frans geld. En ook...
denk ik dat het mij niet zal bevallen.
Fransen mogen ons niet, Jenny. Dat weet je.
Mijn collega John Suttom was daar verleden jaar.
Hij vond ze onbeschoft.
Ik wil niemands plezier vergallen,
maar Europa is niks voor mij.
Jullie gaan maar een andere keer. - U zei net dat u niet van Europa houdt.
Wat verandert er tussen dan en nu? Europa zeker.
Want u verandert toch niet.
Ik ga wel mee. - Naar het vaste land?
Waarom niet? - En mij achterlaten?
God noch aan toe.
Wat denk je?
Je weet hoe Jenny van Frankrijk houdt, toch?
Franse films, boeken en muziek.
Natuurlijk weet ik dat. - Sorry.
Ja, ze is tenslotte je dochter.
Jenny vindt het grappig...
jou een ouderwetse knar te noemen.
Maar ik weet dat je niet zo bent.
Anders zou ze niet zijn die ze is.
Nee.
Maar ik begrijp ook dat het niet aan mij is om...
't Spijt me.
Wat denk je van je tante Helen?
Een uur te laat. - We halen het, dat beloof ik.
Goed, er is een vlucht om 8 uur morgenochtend.
Oké.
Er is geen bed.
'k Heb de boot eruit geduwd en een suite genomen.
Een suite? - Ja.
Als werk ons belemmerd vandaag al in Parijs te zijn...
moet het werk ook maar betalen voor een hotelsuite.
't Is toch een bijzondere gelegenheid?
'k Zou denken dat we vannacht aan een bed al genoeg hebben.
Momentje. Ik heb iets.
Ik dacht...
Ik dacht dat we hiermee konden oefenen.
Met een banaan?
Het geklieder moesten we eerst maar doen.
Wat?
David.
Ik wil niet door een banaan ontmaagd worden.
Sorry.
'k Heb nu geen zin meer.
We moeten maar wachten tot Parijs. - Sorry, hoor, eh...
Minnie.
Ik ben een rund. 't Spijt me.
David...
als het morgen gebeurt, is het voor altijd de enige keer.
Waarom? Waarom voor altijd de enige keer?
Omdat de eerste keer altijd eenmalig is.
Dus...
Geen kindertaal.
Nee, Minnie.
Gewoon... mij als volwassen behandelen.
Goed?
Weet ik. Laten we naar onze zitkamer gaan.
Goed.
Ik laat champagne komen.
Roomservice.
'Sur Les Quais Du Vieux Paris' door Juliette Greco.
Voel jij je nog steeds een schoolmeisje?
Was het niet te ongemakkelijk?
Niet na... het begin.
Toch vreemd, niet waar?
Al die gedichten en al die liederen...
over iets dat maar even duurt?
Ja.
Al jullie schriften op mijn bureau, alsjeblieft.
Voor u gekocht.
Dat is heel aardig van je.
Ik kan het niet aannemen.
Waarom niet?
Wegens mensen als jij...
moet ik wanstaltige opstellen lezen zoals die van Sandra Lovell over haar pony.
Maar ik weet waar dit vandaan komt, Jenny.
Als ik het aan zou nemen,
zou ik het ervaren als verraad aan ons beiden.
Jenny.
Je kunt doen wat je wilt. Dat weet je.
Je bent intelligent en je bent mooi...
Is je vriend geïnteresseerd in je intelligentie?
'k Weet niet precies wat u probeert te zeggen.
Alleen maar je naar Oxford moet, ongeacht wat.
Zoniet, dat breek je mijn hart.
Waar ging u naartoe? - Cambridge.
Maar u bent ook intelligent en mooi.
Uw intelligentie had de overhand.
En nu zit u met stomme opstellen.
'k Weet niet. In de laatste maanden...
heb ik in geweldige restaurants gegeten en jazzclubs bezocht,
goede films gezien...
en heerlijke muziek gehoord.
Jenny, ben je wel voorzichtig? - Dat heeft er niets mee te maken.
O, nee?
Uiteindelijk krijgen we misschien allemaal stomme opstellen,
of een huishouding.
Misschien kom in wel in Oxford,
maar als je doodgaat op het moment dat je afstudeert,
en het leven ervóór gemist hebt?
Jammer dat je vindt dat ik dood ben.
Dat vind ik niet. 'k Wou...
Tijd voor je volgende les.
Goed gedaan, Jenny.
Nooit eerder iets gewonnen. Zelfs geen verloting.
Je mooiste kans komt altijd het laatst.
Laten we gaan. - Nog een keer? 't Geluk zit me mee.
We moeten gaan. 'k Wil hem niet missen.
Ga je winst halen. - 10 shilling gewonnen.
Wie wil je niet missen?
Peter Rachman. - Een klootzak.
Waarom hier?
Niet het type dat een kantoor heeft.
Goed.
Dames...
Een fles goede champagne, alstublieft.
Daar is 'ie.
Vertel het goede nieuws. Geneer je niet.
Hou je niet voor de domme.
Voor haar proefeindexamen kreeg ze 2 A's en een B.
Zoals iedereen in dit illuster gezelschap.
De B was voor Latijn. - In alle ernst, gefeliciteerd.
Excuseer ons.
Zit er niet over in.
Over wat?
Iemand zei dat na 50 jaar niemand meer Latijn spreekt.
Zelfs geen Latijnse mensen.
Zit dus niet in over de B.
Hij's nog een grotere klootzak dan ik dacht.
Je zou niet willen dat hij je zus trouwt.
Of zelfs met hem praten in een club.
Weet je wel waar je mee bezig bent?
Met Jenny?
Zij is het voor mij, Danny. - Goed.
Je ziet dat ze anders is.
'k Zie haar niet graag beschadigd.
Nog nieuwe schilderijen gekocht?
Of ik... Ja, een klein werkje van Piper. Een goeie, denk ik.
Ik vraag me nog steeds af wat goede dingen goed maakt.
Moeilijk, hè? - Zie je, Jenny,
je wéét het...
ook al kun je het misschien niet zeggen waarom.
Jij hebt smaak.
Dat is niet een enkele actie.
Dat is het hele spel.
Jenny, we moeten gaan. 't Is laat.
Echt? - Ja.
Helaas. Ooit ben je klaar met school...
en kunnen we de hele nacht over kunst praten.
Goed als ik een taxi laat komen?
Ja, prima. - Ja?
Kom op, dan.
Dag.
Even wachten.
Wat zoek je?
't Is gewoon...
Wat doe je daar?
Wil je met me trouwen?
Wat zocht je?
Ik moet ergens een ring hebben.
Nog niet de echte maar goed genoeg voor vanavond.
O, David.
Ik meen het.
Je bent zo lief.
Wat denk je?
Breng me thuis. - Goed.
Verzorging is nauwelijks nodig,
veel werk is het niet.
Gewoon een paar weken in het tuinschuurtje laten...
en ze redden het wel.
Toe maar, tuinschuurtje.
Wie denkt hij dat ik ben? Prins Rainier van Monaco?
Wat als ik ging trouwen in plaats van naar de universiteit?
Trouwen? - Trouwen.
Hangt natuurlijk af van met wie.
O, ja?
Da's interessant. - Maar natuurlijk.
'k Wil niet dat je trouwt om te trouwen.
Heeft iemand je gevraagd? - Ja.
Wie?
Nee. Een man die z'n hondje uitliet.
Wat was je antwoord? - Nog niets.
Heb je een keus? Of is het te laat?
Natuurlijk heeft ze een keus.
Een interessante keus, hè?
Op dit punt behoort u te zeggen:
'En Oxford dan?'
Je kunt het ook zó bekijken...
het is geen heilig moeten, toch?
Ik hoef niet te gaan.
Zou u dat uit willen leggen? - Er wordt dan voor je gezorgd.
Al dat Latijn. Al die opstellen.
Waarom?
Waarom stuurde u me niet op jacht in nachtclubs?
Veel minder moeite en waarschijnlijk veel leuker.
Ik weet niets van nachtclubs, wel van onderwijs.
Het ziet er naar uit dat het een goede keuze was.
Hoe?
Hij had je niet gewild als dom blondje, toch?
'Zou een ezel niet merken, dat de kar het paard trekt?'
'Zingt hup marjanneke ik bemin u.'
'Zingt' betekent... dat wat volgt, gezongen wordt.
Laat maar. Verder met Lear.
'Kent mij hier iemand?'
'Dit is niet Lear. Loopt Lear zó?'
'Praat hij zó?'
'Waar zijn zijn ogen?'
'Hé, wakker? Wie kan mij vertellen wie ik ben?'
Miss, dat kan ik.
Wat?
Neem het af.
Mijn God.
Is dat wat ik denk?
Ik wordt bruidsmeisje.
Geen sieraden op school.
De helft van de meiden draagt sieraden.
Maar niet van het soort dat hun leven ruïneert.
Daarover verschillen we van mening.
Hoever zijn deze idiote plannen gevorderd?
Een datum bepaalt? Een kerk gekozen?
't Wordt geen kerkelijk huwelijk.
David is Joods.
Joods?
Is hij een Jood?
Je weet dat de Joden Jezus vermoord hebben?
En u weet dat Jezus Joods was?
Zei hij, zeker.
Wij betreuren wat er tijdens de oorlog gebeurt is.
Maar da's geen excuus voor dat soort...
gemene en leugenachtige propaganda.
Je hebt méér verantwoord advies nodig, dan ik dacht.
Niemand bereikt iets zonder academische graad.
Niemand bereikt iets mét een academische graad.
Geen vrouw, tenminste.
Dus wat ik doe is niets waard?
Of wat Ms. Stubbs doet, of Ms. Wilson? Of geen van ons?
Geen van ons zou hier zijn zonder graad,
dat besef je toch wel?
Natuurlijk is studeren zwaar en vervelend.
Vervelend. - Sorry?
Studeren is zwaar en vervelend.
Lesgeven is zwaar en vervelend.
U vraagt mij dus verveeld te zijn, en dan verveeld,
en tenslotte weer verveeld, maar nu voorgoed.
Dit hele stomme land is verveeld.
Zonder leven of kleur, of plezier.
Misschien wel zo goed dat de Russen...
één dezer dagen een atoombom op ons vallen.
Ik kan dus kiezen voor oneindige verveling...
of mijn 'Jood' trouwen.
Naar Parijs en Rome gaan en naar jazz luisteren...
lezen en uit eten gaan...
en plezier hebben.
't Is niet genoeg ons te onderwijzen, Ms. Walters.
U moet ons vertellen waarom u het doet.
Onderwijs is niet het enige, weet je?
Er zijn overheidsdiensten.
'k Bedoel niet brutaal te zijn, Ms. Walters.
Het is een argument dat herhaald mag worden.
U weet maar nooit. Op een dag wil een ander weten waar dit toe dient.
Waar vond je dat?
Kan ik niet zeggen.
Waarom? - Hij vindt je leuk.
En jij? Leuk, toch?
Jij... niet? Wat?
Je weet het toch? 't Is Jenny.
Van de laatste keer. - Nee, dus.
Ja, dus.
Ondeugd. Vergeven?
Blijf bij je soort.
Hij wil je kussen.
Is dat niet ondeugend?
We zijn verloofd.
Nee.
Echt? - Ja.
Verloofd? - Laat haar zien.
Ja, kijk.
Jee, da's fantastisch.
Dank je.
Gefeliciteerd.
'k Wist dat je af zou zien van studeren.
Nu blijf je gewoon mooi.
Mag ik nog lezen?
Natuurlijk, maar 't hoeven toch geen boeken te zijn?
Tijdschriften zijn net zo goed.
Je leert er ook meer van.
O, Helen.
Je zou niet lachen, David, als ze zo'n strudententrut zou worden.
Danny leek niet zo gelukkig met onze verloving.
Merkte ik ook. Misschien is hij jaloers.
Jaloers?
Ik moet hem uit je buurt houden.
En wat moet ik bestellen als 'entree'?
En hoe weet ik wat een 'entree' is en wat niet?
Daar hebben we 't al over gehad, pa.
't Staat duidelijk op de menukaart.
Kunnen jullie gewoon niet met z'n drieën?
Laat mij lekker thuis. Een blikje zalm is genoeg.
Hallo. - Hallo.
Klaar?
Prima plaats, Jack.
De wijnkaart doet niet onder voor die in Londen.
Iemand zei dat al.
David waarschijnlijk. Wie anders?
Mevrouw.
Ik hoopte hier al op.
Na vanavond wil je niets anders.
Wel een zuipschuit. - Vast.
Ik moet onderweg wel ergens stoppen.
Ik voel me als Eamonn Andrews. - Is dat goed?
Eamonn Andrew is voor Jack de sjiekste man denkbaar.
Hoe gaat het met u, sir? - Zeer goed.
Opvullen maar.
'k Moet even bellen. Twee tellen maar.
Zal ik aanbieden voor de benzine te betalen?
Zou dat beledigend zijn, denk je?
Ik weet dat hij ons deze avond aanbood.
Ook wat de benzine betreft?
Ik weet het wel zeker, Jack.
Jack. 't Zat gewoon los.
Klaar, hè? - Dank u, sir.
Neem dit.
Jenny. Jenny...
Breng ons thuis. - Wat is er?
Ik vrees dat...
Jenny van streek is. - Wat is er gebeurd?
Gewoon één van Davids warboel van misverstanden.
Ik wil hier niet verder over praten.
Breng ons thuis. Nu. - Goed.
Jij lost het wel op, hè, David?
Ga naar binnen, pa.
Mr. en Mrs. David Goldman,
Mr. en Mrs. David...
Je bent getrouwd.
Voor de wet, ja, maar...
Wanneer zou je mij vertellen?
Gauw.
Het was nooit het juiste moment.
Jij was zo gelukkig en ik ook...
En je woonde met je vrouw. De hele tijd.
Om de hoek. Byron Avenue.
Geen wonder dat we elkaar steeds tegenkwamen, hè?
Welk nummer? - 34.
Hou er mee op. Kom op.
Ik heb niets.
M'n examens niet gemaakt.
School verlaten.
Waar is alles gebleven?
Ik kan me laten scheiden.
't Komt allemaal in orde.
Vertel ze het.
En vertel het je vrouw.
Ze zullen nu niet luisteren. Goed?
Ik kom morgen terug, wanneer...
iedereen iets rustiger is.
Ga niet weg...
Ik wil het hen niet zelf hoeven vertellen.
Dat ben je mij verschuldigd. En hen verschuldigd.
Ik ben hen nog veel meer verschuldigd.
Twee minuten. En dan sleep ik je naar binnen.
Wat gebeurt er?
Hij drinkt zich moed in vóór hij met u praat.
Gestolen moed, zo te zien.
Hij moet u iets vertellen.
Hij's net weggereden.
Kun jij het vertellen?
Jenny, alsjeblieft?
Zit er niet al te veel over in.
Toen ik ontdekte... - Nu niet, Helen.
'k Heb hem gewaarschuwd.
Nu spreek ik hem niet,
als dat een troost is.
Een rare wereld waarin jullie leven.
Jullie wisten dat David getrouwd was en zwegen.
Als het daarover gaat...
Je zag hoe David en ik een kaart meenamen...
en protesteerde niet.
Kom op, we gaan.
Goed zo.
Sorry, 'k heb me vast vergist.
Ik was op zoek... naar een nummer voor mijn celloles.
O, nee toch.
Goede genade.
Je bent een kind.
Je wist hier niet van,
neem ik aan.
Nee, dat weten ze nooit.
Je bent toch niet...?
Dat is al eerder gebeurd.
God zij dank.
Nee. Blijf hier.
Heb je haar ontmoet? - Ja.
Ik hoefde niets te zeggen.
We moeten er over praten.
Als jij niet wilt, doe ik het.
Ik ben tenslotte je vader. - Nu opeens vader?
Waar was je toen je me aanmoedigde mijn leven te verpesten?
Schoolmeiden die verleid worden door oudere mannen.
Hoe zit het met jullie twee?
Jenny, het spijt me.
Ik weet dat ik alles verziekt heb.
'k Ben altijd bang geweest.
Ik wilde dat jij niet bang zou zijn.
Daarom wilde ik dat je naar Oxford zou gaan.
En toen kwam David, en...
hij kende beroemde schrijvers,
hij ging naar concerten.
maar was niet wat hij beweerde.
Ook niet wat jij vertelde.
Onlangs luisterden je moeder en ik...
naar een radioprogramma over C.S. Lewis en ze zeiden...
dat hij in 1950 verhuisde naar Cambridge.
Ik zei... dat ze er naast zaten.
Onze Jenny zou zijn handtekening niet in haar boek hebben...
als hij naar Cambridge verhuisd was.
Ik heb een kop thee en wat biscuitjes hier.
Hoe denk je dat wij je kunnen helpen?
Ik wil m'n laatste schooljaar overdoen.
En mijn eindexamen doen.
Na ons laatste gesprek, had ik de indruk...
dat je school waardeloos vond.
En zo ook mij en de anderen hier.
Weet ik. Dat was heel dom.
Het leven dat ik wil... er is geen sluipweg.
Ik weet nu dat ik naar de universiteit wil.
Het geeft mij totaal geen genoegen...
als onze jonge studentes hun leven vergooien.
Hoewel je natuurlijk niet meer één van ons bent.
Waarvoor je koos.
U denkt waarschijnlijk, dat ik een gevallen vrouw ben.
Je bent geen vrouw.
Ik vrees dat een uitnodiging om je weer in te schrijven...
vergeefse moeite is.
Kom verder.
Had nooit gedacht je weer te zien.
Leuk hier.
Al die boeken en foto's en...
Pocketboeken en ansichtkaarten, Jenny.
Alles wat u nodig hebt, niet waar?
Gewoon een plaats om...
Sorry voor die stomme praat van mij.
Ik begreep het niet.
Laten we het maar vergeten.
Een Burne-Jones.
Hou je daarvan? - Zeker weten.
Nog steeds.
Nog steeds?
Dat klinkt oud en wijs.
Ik voel me oud.
Maar niet erg wijs.
Ms. Stubbs, ik heb uw hulp nodig.
Ik hoopte dat je dat zou zeggen.
Dank je, Marjorie.
Van Oxford.
Het is mij een genoegen u mede te delen, dat...
uw aanvraag om aan Oxford Engels te studeren, aanvaard is.
Namens de faculteit en de universiteitsstaf...
En zo ging ik studeren.
Ik deed mijn best geen trutstudente te worden zoals Helen voorspelde.
Waarschijnlijk was ik even nieuwsgierig, fris en onbevangen...
als alle andere studenten.
Maar ook weer niet.
Een jongen waar ik mee omging, het waren echt 'jongens',
vroeg me eens met hem naar Parijs te gaan.
Ik zei dat ik het 'super' vond.
Ik wilde dolgraag naar Parijs.
Alsof ik er nooit geweest was.
Vertaling door Hofhil Gedownload van www.ondertitel.com